Het curriculum: wat als de weg zelf de bestemming wordt?

Het curriculum van de lerarenopleiding is georganiseerd vanuit haar ‘bestemming’’, i.e. het verwerven van competenties, beschreven in het beroepsprofiel van de leraar. Deze output-gebaseerde curricula plaveien de weg: opleidingsonderdelen verworden studiepunten, die de tijdsinvestering uitdrukken (cf. flexibiliteit, efficiëntie en effectiviteit) en vragen om een berekende (leer)houding om het eigen leertraject te optimaliseren. In deze lezing tonen we aan, op basis van literatuurstudie, dat in een curriculum dat uitgaat van ‘beginnen’ de weg de bestemming kan worden: studeren en onderwijs wordt ervaren als tijd en ruimte om zich te oefenen in manieren van kijken en handelen, als een ‘praxis’.